Palliatieve sedatie

Palliatieve sedatie

Palliatieve sedatie houdt in dat het bewustzijn van de patiënt in de laatste levensfase wordt verlaagd om het lijden te verlichten. Dit is een normale medische handeling, aangezien het overlijden van de patiënt meestal niet wordt bespoedigd.1 De uitvoering van palliatieve sedatie hoeft daarom (in tegenstelling tot euthanasie of hulp bij zelfdoding) niet gemeld of getoetst te worden. Echter, in sommige situaties kan palliatieve sedatie een dubbel effect veroorzaken: enerzijds kan het leiden tot het wegnemen van de lijdenservaring (zoals beoogd), anderzijds kan het leiden tot een vervroegd overlijden van de patiënt.

Palliatieve sedatie is alleen toegestaan in de laatste levensfase wanneer het overlijden van de patiënt binnen twee weken wordt verwacht.2 Er dient sprake te zijn van één of meer onbehandelbare symptomen met ondraaglijk lijden van de patiënt tot gevolg. Vaak gaat het om symptomen zoals pijn, kortademigheid en verwardheid.

 

1. KNMG-richtlijn, Palliatieve sedatie, Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst, Utrecht 2009.

2. H.J.J. Leenen e.a., Handboek Gezondheidsrecht, Den Haag: Boom Juridische Uitgevers 2014, p. 386-387.

Onderwerpen

REI project

This site is part of the REI project

Contact info

Erasmus School of Law
Burgemeester Oudlaan, Rotterdam
info@endofliferesearch.nl
Tel. 010- 4081547
Top